Féria van Béziers

• In augustus
• 20 minuten per auto vanaf de camping
  
  

De Feria van Béziers, die in augustus wordt gehouden, is het grootste zomerevenement van Languedoc-Roussillon. Bijna een miljoen mensen komt ieder jaar bijeen.

De arena's met hun prestigieuze stierengevechten zijn het belangrijkste element van de Feria. Het grote feest hierna brengt in het centrum van de stad rond de bodega's en casita's een enorme mensenmassa op de been, begeleid door de klanken van een groot aantal straatmuzikanten. En tot de vroege ochtend zet de flamenco het Sevilliaanse Béziers in vuur en vlam.

Canal de Midi

• Laat je door de stroom meevoeren
• Pleziervaart vol charme
  
  

Door het plaatsen op de UNESCO Werelderfgoedlijst, op 7 december 1996, heeft een van de oudste nog werkende kanalen haar ziel teruggekregen, maar voortaan geheel ten dienste van het toerisme. Het kanaal is 240 km lang en is aangelegd tijdens de regeringsperiode van Lodewijk de Veertiende, van 1667 tot 1681. Tot aan de Franse Revolutie werd het "Canal Royal" genoemd. Het is 20 tot 24m breed en gemiddeld 2m diep, het telt 69 sluizen en 350 waterwerken overspannen haar loop en maken het makkelijker om te varen. Het kanaal loopt door tot aan de Atlantische Oceaan via het Canal Latéral naar de Garonne, over 193 km. Het kanaal is staatseigendom en 350 man personeel in dienst van Waterwegen zijn het hele jaar aan het werk om garant te staan voor de rust en veiligheid van degenen die van het Canal du Midi gebruik maken.

Agde

• De zwarte parel en haar stadsmuren
  
  

Op zoek naar de geschiedenis van de oude stad Agde en haar stadsmuren. Met haar Grieks en Middeleeuws verleden nodigt Agde u uit voor een historische reis naar het hart van de oude stad, waarvan het oudste deel uit de 5e eeuw voor Chr. dateert. Ontdek de architectuur, vervaardigd uit vulkanisch gesteente, de smalle straatjes en de woningen en herenhuizen uit de 16e en17e eeuw.

De stadsmuren getuigen van 2600 jaar geschiedenis. De fundamenten van de vestingwerken van Agde dateren uit de 6e en 4e eeuw voor Chr., waardoor ze tot de oudste van Frankrijk behoren. Op halve hoogte, bijna verscholen, kan men het oude embleem met de 4 golven zien dat tijdens de godsdienstoorlogen op de stadsmuren is aangebracht.

La glacière, de bakermat van de stad. Deze wijk, oorspronkelijk omringd door de stadsmuren, herbergt Griekse en Middeleeuwse overblijfselen. Het dankt zijn naam aan de ondergrondse ijskelder, die vroeger diende om het winterse ijs voor de zomer te bewaren; vroeger was het de wijk van de notabelen. Het huidige gebied heeft overigens nog kenmerken van de 15e, 16e en 17e eeuw.

Het Consulaat is ook een bezoekje waard. Geheel opgetrokken uit vulkanisch gesteente en in de Italiaanse Renaissance stijl. Dit gebouw vindt u aan de buitenkant van de stad, waar de levendige winkelstraten Rue Jean Roger, Rue Louis Bages en Rue Honoré Muratet elkaar kruisen.
Het is rijk aan historie, gebouwd in 1651 en uitgebreid in de tweede helft van de 18e eeuw. Tegenwoordig bestaat het gebouw uit drie gevels en drie verdiepingen. Kenmerkend is de hal, omringd door arcaden, die dienden voor beurzen en markten. Binnen leidt een monumentale trap naar de trouwzaal (de oude zaal van de consul), in 1939 gedecoreerd door Spaanse kunstenaars, die waren gevlucht naar Agde. Vroeger werd het gebruikt als stadhuis, tegenwoordig is het Maison du cœur de ville hier gevestigd.

Carcassonne

• Versterkte stad
• Veel locaties te bezichtigen
• Geschiedenis van het land van de Katharen
  
  

De citadel van Carcassonne, aan de rechteroever van de Aude staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO sinds 1997. Het is de toeristische bovenstad met ieder jaar bijna 4 miljoen bezoekers, waarvan bijna 500.000 bezoeken aan het grafelijk kasteel en de vestingmuren. Het is na de Mont-Saint-Michel de meest bezochte toeristische locatie van Frankrijk.

Dit middeleeuwse complex is uniek in Europa, vanwege zijn omvang en goede staat van onderhoud. De stad wordt omringd door twee rijen vestingmuren en bestaat uit een kasteel, het grafelijk kasteel, en de Saint-Nazaire basiliek, de citadel van Carcassonne en de pont Vieux over de Aude.

Het grafelijk kasteel

Het grafelijk kasteel staat midden in de citadel van Carcassonne en is een vesting, die onderdak bood aan de burggraven van Carcassonne. Een aantal van haar fundamenten rusten op een domus uit de Ie eeuw. Later werd dit gebied een plaats van macht. Het nieuwe grafelijk kasteel is gebouwd aan het begin van de 12e eeuw; tegenwoordig rest er nog een deel van de slottoren. Het kent vele aanpassingen in de loop der eeuwen, met name in 1229 wanneer het, in eigendom van de koninklijke macht, hoofdkwartier van de Seneschal wordt. Van 1240 tot 1250, wordt er begonnen met de constructie van de ommuring, als versterking. Deze ommuring bestaat uit een binnenplaats, ronde torens, kasteeltje als ingang, een afvoerleiding en een greppel.

Het kasteel kan het hele jaar worden bezichtigd en geeft toegang tot de vestingmuren van de citadel. Ook heeft het een stenenmuseum en een permanente expositie over de restauratie van de Citadel in de 19e eeuw.

De Saint-Nazaire basiliek

De Saint-Nazaire basiliek is een kerk van Romaanse oorsprong die dateert uit de 11e eeuw. Aanvankelijk was het maar een eenvoudige kerk, ingezegend en tot kathedraal gewijd door paus Urbanus II in 1096. Op deze locatie stond een Karolingische kathedraal, waarvan nu geen sporen meer zijn. De crypte dateert ook uit de tijd toen de nieuwe kathedraal door de familie Trencavel werd gebouwd, ondanks dat haar beschadigde staat het tegengestelde doet vermoeden. De originele gebrandschilderde ramen van de basiliek bevinden zich in de Saint-Chapelle in Parijs.

De Saint-Nazaire basiliek staat als historisch monument op de lijst sinds 1840. De renovaties van Eugène Viollet-le-Duc hebben haar buitenkant aanzienlijk gewijzigd, maar het interieur is het meest opmerkelijk. In 1801 is de kerk ontheven van haar rang van kathedraal van Carcassonne, ten voordele van de Saint-Michel kerk, in de bastide. Ze wordt basiliek in 1898, door middel van een pauselijke brief van paus Leo XIII.